“คริสตินา คอช” หญิงที่ใช้ชีวิตในอวกาศยาวนานที่สุด

ชีวิตในอวกาศยาว

เมื่อพูดถึงการใช้ชีวิตในอวกาศแล้ว บางคนอาจจะนึกถึงการลอยตัวอยู่ในสภาพไร้น้ำหนักอย่างสนุกสนาน

ได้ท่องเที่ยวไปยังดาวดวงต่างๆ และได้พบเจอสิ่งแปลกใหม่ที่คนทั่วไปไม่มีโอกาสได้เห็น แต่รู้หรือไม่ว่าการใช้ชีวิตบนอวกาศนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เนื่องจากการที่ต้องอยู่ในสภาวะไร้แรงโน้มถ่วงเป็นเวลานาน จะทำให้กล้ามเนื้อของเราทำงานน้อยลง เพราะขาดแรงต้าน ส่งผลให้กล้ามเนื้อลีบ มวลกระดูกลดลง ตลอดจนเกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจเสื่อมถอย ดังนั้นนักบินอวกาศจึงจำเป็นต้องออกกำลังกายทุกวันอย่างต่อเนื่อง เฉลี่ยประมาณวันละ 2 ชั่วโมงเป็นอย่างต่ำ เพื่อป้องกันไม่ให้กล้ามเนื้อลีบจนเดินไม่ได้เมื่อกลับมาถึงโลก

อีกทั้งบนอวกาศยังเต็มไปด้วยรังสีอันตราย อย่างรังสีคอสมิกที่ก่อให้เกิดโรคมะเร็ง เนื่องจากโดยปกติแล้ว มนุุษย์เราจะได้รับการปกป้องจากชั้นบรรยากาศโลก ทำให้เราไม่ได้รับผลกระทบจากรังสีเหล่านี้มากนัก แต่เมื่อเราเดินทางขึ้นไปบนอวกาศ ออกจากชั้นบรรยากาศโลก เราก็มีความเสี่ยงที่จะได้รับอันตรายจากรังสีเหล่านี้มากขึ้น ทำให้นักบินอวกาศจำเป็นต้องอยู่แต่ในยาน หรือถ้าจะออกจากยานก็ต้องใส่ชุดนักบินอวกาศที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อปกป้องร่างกายเราจากรังสีอันตรายเหล่านั้น

นอกจากนี้การกินอยู่บนอวกาศก็ไม่ได้สะดวกสบายเหมือนกับตอนที่เราอยู่บนโลก เนื่องจากสภาพไร้แรงโน้มถ่วงทำให้ร่างกายของเราลอยไปลอยมาตลอดเวลา ดังนั้นในเวลานอน เราก็ต้องมีสายรัดตัวไว้ตลอดเพื่อป้องกันไม่ให้ร่างของเราลอยออกจากเตียง ส่วนในเรื่องของอาหารการกิน นักบินอวกาศก็ไม่สามารถบรรทุกอาหารขึ้นยานไปได้หลายๆ ชนิด เพราะพื้นที่เก็บของบนยานอวกาศมีจำกัด นอกจากอาหารแล้ว เรายังมีสิ่งจำเป็นที่ต้องบรรทุกเข้าไปในยานอีกมาก ไม่ว่าจะเป็นออกซิเจนสำหรับหายใจหรือเชื้อเพลิงสำหรับการบิน ดังนั้นส่วนใหญ่นักบินอวกาศก็จะได้กินอาหารแบบเดิมซ้ำๆ วนไปวนมาอยู่ไม่กี่อย่าง แถมมันยังมาในรูปแบบอาหารสำเร็จรูปอีกด้วย เพื่อให้ง่ายต้องการเก็บรักษา ฟังดูแล้วไม่ค่อยน่ากินเลยใช่มั้ยคะ

ถ้าใครคิดว่าแค่เรื่องกินก็ทรมานมากพอแล้ว คุณคิดผิดค่ะ เพราะอย่างที่กล่าวไปข้างต้นว่าพื้นที่เก็บของบนยานอวกาศมีจำกัด ซึ่งนั่นหมายความว่านอกจากอาหารแล้ว นักบินอวกาศยังไม่สามารถบรรทุกน้ำขึ้นไปในปริมาณมากๆ ทำให้น้ำที่ใช้ในยานอวกาศส่วนหนึ่งจึงมาจากการผลิตกระแสไฟฟ้า และอีกส่วนหนึ่งได้มาจากการรีไซเคิลน้ำที่ใช้แล้วและปัสสาวะ เพื่อให้นักบินอวกาศได้เอาไว้ใช้ดื่มกินกันต่อไป…

เริ่มฟังดูไม่น่าสนุกขึ้นมาแล้วใช่มั้ยคะ นี่ยังไม่พูดถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดปัญหาขึ้นระหว่างการเดินทาง ทำให้นักบินอวกาศไม่สามารถเดินทางกลับมายังโลกได้ แต่ถึงแม้ว่าการไปทำงานและใช้ชีวิตอยู่บนอวกาศจะยุ่งยากขนาดไหน ก็ยังมีผู้หญิงคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตอยู่บนอวกาศนานถึง 328 วันเลยทีเดียว!

ชื่อของผู้หญิงที่ใช้ชีวิตอยู่บนอวกาศยาวนานถึง 328 วันคนนี้มีชื่อว่า “คริสตินา คอช” (Christina Koch) เธอเป็นนักบินอวกาศจากองค์การบริหารการบินอวกาศสหรัฐฯ หรือนาซา (NASA) โดยแรกเริ่มนั้นเธอได้เดินทางออกจากโลกไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ เมื่อวันที่14 มีนาคม 2019 พร้อมกับนักบินอวกาศอีกสองคนชื่อ นิค เฮค (Nick Hague) และ
อเล็กซีย์ ออฟชินิน (Alexey Ovchinin) นักบินอวกาศจากประเทศรัสเซีย ซึ่งในตอนแรกคอชก็ไม่ได้วางแผนจะอยู่บนอวกาศนานขนาดนั้น แต่เพราะภารกิจของเธอยืดเยื้อออกไปทำให้เธอต้องใช้เวลาอยู่บนอวกาศนานขึ้น 

แต่ความผิดพลาดนี้ก็ไม่ได้ส่งผลร้ายไปซะทั้งหมด เนื่องจากการประจำการที่ยาวนานของเธอช่วยให้ทีมนักวิจัยสามารถติดตามและเฝ้าสังเกตถึงผลกระทบจากการบินที่จะเกิดขึ้นกับนักบินอวกาศหญิงได้ และข้อมูลเหล่านี้จะถูกนำไปใช้เพื่อช่วยออกแบบโปรแกรมให้เหมาะสมกับนักบินอวกาศหญิงในอนาคตต่อไป อย่างนักบินหญิงในโครงการอาร์ทีมิส (Artemis) ที่นาซ่าวางแผนจะส่งมนุษย์ไป-กลับดวงจันทร์ในอนาคตอันใกล้นี้

ตลอดระยะเวลา 328 วันในภารกิจนี้ คอชก็ได้พบปะนักบินอวกาศมากมายที่มาเยือนสถานีอวกาศนานาชาติ ก่อนจะต้องบอกลากันเมื่อนักบินเหล่านั้นต้องเดินทางกลับโลกไปก่อน ในขณะที่คอชยังต้องทำภารกิจบนอวกาศต่อไป ซึ่งตลอดระยะเวลาหลายเดือนนี้ เธอได้เห็นการปฏิบัติภารกิจเดินทางมายังอวกาศถึง 6 ครั้ง รวมถึงการเดินทางครั้งประวัติศาสตร์ที่นักบินอวกาศเป็นผู้หญิงทั้งหมดด้วย 

นอกจากนี้ คอชที่อยู่ในสถานีอวกาศยังได้โคจรไปรอบโลกเป็นจำนวนมากถึง 5,248 รอบ คิดเป็นระยะทางโดยรวมแล้วก็ประมาณ 223.7 ล้านกิโลเมตร ถ้าลองเปรียบเทียบเพื่อให้เห็นภาพ ก็คงเท่ากับการเดินทางไป-กลับระหว่างดวงจันทร์ และโลกมากถึง 291 เที่ยว! หลังจากนั้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2020 เมื่อเวลา 16.12 น.ที่ผ่านมา คอชก็ได้กลับถึงโลกอย่างปลอดภัย พร้อมกับ อเลกซานเดอร์ สควอร์ตซอฟ (Alexander Skvortsov) นักบินอวกาศจากองค์การอวกาศรัสเซีย และ ลูกา ปาร์มิตาโน (Luca Parmitano) นักบินอวกาศจากองค์การอวกาศยุโรป โดยทั้งสามคนเดินทางลงมาด้วยแคปซูลโซยุซ (Sergei ILNITSKY / POOL / AFP) ของรัสเซียก่อนจะลงจอดที่ประเทศคาซัคสถาน

หลังจากนั้นทีมค้นหาและกู้ชีพก็ได้ติดตามเข้าไปช่วยเหลือและนำตัวนักบินอวกาศทั้งสามออกมาจากแคปซูลได้อย่างปลอดภัย จากนั้นพวกเขาได้รับการตรวจร่างกายโดยทีมแพทย์ ก่อนจะถูกส่งตัวขึ้นไปบนเฮลิคอปเตอร์ เพื่อเข้ารับการรักษาและฟื้นฟูในเมืองคารากานดา ประเทศคาซัคสถานต่อไป โดยคอร์สนี้เป็นโปรแกรมฟื้นฟูร่างกายแบบพิเศษที่ออกแบบมาเพื่อนักบินอวกาศโดยเฉพาะ

และด้วยการประจำการบนอวกาศอย่างยาวนานถึง 328 วันนี้เองที่ทำให้ คริสตินา คอช กลายเป็นนักบินอวกาศคนที่ 2 ของสหรัฐฯ ที่ใช้ชีวิตบนอวกาศยาวนานที่สุด โดยคนแรกคือ สก๊อตต์ เคลลี่ (Scott Kelly) นักบินที่ท่องไปในอวกาศนานถึง 340 วัน แต่ถึงอย่างนั้น คริสตินา คอช ก็ยังถือว่าเป็นผู้หญิงคนแรกที่ใช้เวลาเดินทางในอวกาศมากที่สุดในโลกอยู่ดี นอกจากนี้เธอยังมีชั่วโมงประจำการในอวกาศรวมแล้วมากเป็นอันดับ 7 ของอเมริกาอีกด้วย

ในขณะที่ปาร์มิตาโนและสควอร์ตซอฟ นักบินอวกาศอีกสองคนที่กลับลงมายังโลกพร้อมกับเธอ ได้ปฏิบัติภารกิจในอวกาศไปทั้งสิ้น 201 วัน และโคจรรอบโลก 3,216 รอบ คิดเป็นระยะทาง 137 ล้านกิโลเมตร เนื่องจากทั้งสองคนเพิ่งเดินทางขึ้นไปยังสถานีอวกาศนานาชาติเมื่อเดือนกรกฎาคม ปี 2019 ที่ผ่านมา ทำให้ระยะเวลารวมของทั้งสองคนยังแพ้ คริสตินา คอช ไป

เป็นยังไงบ้างคะกับการเดินทางในภารกิจที่แสนยาวนานบนอวกาศ ถึงแม้ว่าการเป็นนักบินอวกาศจะมีความเสี่ยงอยู่มาก อีกทั้งยังไม่ได้เป็นงานที่สะดวกสบายนัก แต่ก็แลกมาด้วยชื่อเสียงและความภูมิใจที่ได้ท้าทายตัวเอง แล้วท่านผู้ชมทุกท่านล่ะคะมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง ยังอยากเป็นนักบินอวกาศก็อยู่รึเปล่า มีใครอยากจะท้าทายสถิติการอยู่บนอวกาศที่ยาวนานที่สุดในโลกอยู่อีกมั้ย พิมพ์คอมเม้นต์เข้ามาพูดคุยกับพวกเราได้นะคะ และถ้าหากใครชื่นชอบบทความดีดีอย่างนี้ ก็อย่าลืมกดติดตามและกดกระดิ่งช่อง eduHUB กันด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ